บทที่ 48 อย่าดูถูกคนอื่น

บทที่ 48 อย่าดูถูกคนอื่น

เช้าวันนี้ ลานบ้านรวมหมายเลขหกของโรงงานถ่านหินเต็มไปด้วยความครึกครื้น ทุกคนต่างไม่สนใจที่จะกินข้าว หรือแม้แต่รีบไปทำงาน เพียงแค่อยากรู้ให้ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเย่เจินกันแน่

ดังนั้นจึงมีคนอยากรู้อยากเห็นถามขึ้นว่า "เย่เจินได้งานนี้มาได้ยังไงกัน?"

เขาไม่ใช่แค่นักเลงหัวไม้หรอกเหรอ ขนาดมัธยมปลายยังไม่ได้เรียน เขาใช้เส้นสายอะไรเนี่ย? ถูกต้องตามกฎระเบียบหรือเปล่า?

หน่วยงานดีขนาดนั้น ไม่น่าจะเลี้ยงคนว่างงานหรอกนะ!

คุณย่าเย่ได้ยินคำพูดนี้ จึงปรายตามองคนนั้นแล้วพูดว่า "ได้มายังไงน่ะเหรอ? แน่นอนว่าต้องพึ่งความสามารถที่แท้จริงน่ะสิ ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ ถ้าไม่รู้จักใครดีพอ ก็อย่าไปปล่อยข่าวลือมั่วซั่วจนทำให้ชื่อเสียงของเขาเสียหาย