กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 46 คนที่มาหา
หวังอวี้จือพูดว่า "ป่านนี้แล้ว ฉันก็ต้องกินมาแล้วสิ" ไปกินข้าวเช้าข้างนอก เปลืองเงินจะตาย
ซูหว่าน "งั้นเราไปตรงหน้าซอยตรงนู้น หาที่คุยกันหน่อยดีไหม"
"เธอไม่ยุ่งเหรอ"
"ไม่ยุ่งหรอก วันนี้มีธุระน่ะ ไปที่หน่วยงานก็แค่จะไปลางาน"
ซูหว่านเข็นรถจักรยาน พาหวังอวี้จือไปที่ใต้ต้นไทรใหญ่หน้าปากซอย
"พี่อวี้จือ มีอะไรก็ว่ามาเถอะค่ะ"
หวังอวี้จือเป็นคนนิสัยตรงไปตรงมา จึงไม่อ้อมค้อม
"ก็เรื่องพ่อเธอกับแม่ฉันนั่นแหละ ฉันได้ยินมาว่าพวกคนบ้านนอกนั่นตามมาถึงนี่แล้ว พวกเธอไม่ได้ดึงแม่ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยใช่ไหม"
ซูหว่าน "ไม่ได้ดึงไปเกี่ยวค่ะ พวกเขายังไม่รู้ว่าเป็นป้าเหลียว"