บทที่ 44 ใบหน้าของเขาร้อนผ่าว

บทที่ 44 ใบหน้าของเขาร้อนผ่าว

ซูหว่านกดน้ำเสร็จก็กลับเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยอีกครั้ง ผู้เฒ่าตระกูลซูยังคงทำตัวเป็นท่อนไม้เหมือนเดิม แต่หลังจากเอาข้าวปลาอาหารขึ้นมา เขาก็กินอยู่ดี

หลังจากจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ เวลาก็ดึกพอสมควร คนกลุ่มใหญ่มานั่งกันอยู่ในห้องพักผู้ป่วยก็ใช่เรื่อง เลยบอกว่าจะไปพักที่เกสต์เฮาส์

ยังไงเรื่องก็ยังคุยกันไม่ลงตัว คนพวกนี้ไม่ยอมไปอยู่แล้ว

ส่วนนายท่านผู้เฒ่า ก็ให้ซูหย่งฝูกับซูเหลียงซุ่นสองคนคอยเฝ้าไข้

คุณนายเฒ่าเจี่ยงยังโวยวายจะอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าต้องถูกคนอื่นลากตัวออกไป

ซูเสวียปินกับซูหว่านจึงพากลุ่มคนพวกนั้นไปที่เกสต์เฮาส์