Chapter 0047

ตอนที่ 47 วางยา! คนชั่ว!

เถ้าแก่เนี้ยจ้าวส่ายหน้าเบา ๆ พลางตบไหล่น้องชายพลางกล่าวว่า

“เสี่ยวเซิ่งเอ๊ย พวกเราถือว่าได้พึ่งใบบุญน้องสาวนายแล้ว ฮ่า ๆ!”

จ้าวเซิ่งได้ยินดังนั้น ในดวงตาก็เผยรอยยิ้มออกมา

เขาที่ดูเป็นคนมีการศึกษาแต่สันดานดิบขยับแว่นเล็กน้อย จากนั้นก็พยุงพี่ชายที่ดื่มจนเมามายกลับโรงแรม

ส่วนบนรถ เนื่องจากจ้าวจิ้งไม่ได้ดื่มเหล้า จึงขับรถด้วยความเร็วสูง ไม่ถึงสิบนาทีก็ออกจากเขตเมืองมาถึงถนนสายชานเมือง

ยามนี้พื้นถนนค่อนข้างมืดสลัว แต่ก็ยังสามารถสัญจรได้

หลินเฉียงที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับใบหน้าแดงก่ำ ในใจรู้สึกคันยุบยิบจนห้ามไม่อยู่

ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งที่ไม่ได้ดื่มไปกี่แก้วแท้ ๆ แต่กลับรู้สึกมึนหัวอย่างหนัก