กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 สามปี
“คุณยายคุณตา อย่าเสียใจไปเลย เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของพวกคุณ ตรงกันข้าม พวกคุณต่างหากที่มอบที่พักพิงให้เธอ เป็นเธอเองที่ไม่รู้จักรักษาไว้”
เจียงอวี้จูรู้ว่าคุณตาซูและคุณยายซูกำลังเสียใจ จึงเดินเข้าไปปลอบพวกเขา
“เฮ้อ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง ตอนนั้นฉันคิดว่าเด็กคนนี้น่าสงสารเกินไป ที่บ้านก็ไม่มีใครยอมรับเธอไว้พอดี… แม่ของเธอหายตัวไปนานขนาดนั้นก็ยังหาไม่พบ ฉันเลยอยากให้คุณยายของเธอมีอะไรไว้ปลอบใจ”
“ตอนนั้นฉันคิดว่า ต่อให้ตามหาเด็กเจอ แค่ให้เด็กคนนี้มีเพื่อนอยู่เป็นเพื่อนกัน ก็น่าจะดีเหมือนกัน”
“ใครจะคิดว่า…”
แน่นอนว่าคุณตาซูทำไปด้วยความหวังดี