กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 อยู่ไม่กี่วัน
“พวกเธอไม่เคยได้ยินคำพูดนั้นหรือ ให้ปลาไม่สู้สอนจับปลา พวกเธอคงช่วยเหลือพวกเราแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอก อีกอย่าง ต่อไปพวกเธอเองก็ต้องมีครอบครัวกัน”
“พวกเธอสองคนฟังฉันนะ พี่สะใภ้ไม่ขาดเงินหรอก ตอนนี้ที่ขาดคือโอกาส เงินที่ฉันมีอยู่ก็พอให้ฉันกับเด็กใช้ชีวิตอย่างสบายไปได้อีกหลายปี พวกเธอวางใจเถอะ”
“แต่พวกเธอเอาแต่นั่งกินสมบัติเก่าแบบนี้ก็ไม่ได้นะ!” โหวเลี่ยงร้อนใจจนเกาหัวไม่หยุด
สวี่เหล่ยไม่อยู่แล้ว เด็กก็ยังเล็ก ไม่มีรายได้ นั่นหมายความว่าเงินในมือใช้ไปหนึ่งส่วนก็ลดลงหนึ่งส่วน