กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 หลุดปาก
หลังจากสวี่เหล่ยกินข้าวเสร็จ เขาก็ไล่เจียงอวี้จูเข้าไปพักผ่อนในห้อง ส่วนตัวเองเก็บชามตะเกียบไปล้างจนสะอาดแล้วจัดเก็บให้เรียบร้อย
เจียงอวี้จูมองผ่านกระจก เห็นสวี่เหล่ยกำลังเก็บกวาดอยู่ในห้องครัว ริมฝีปากจึงเผยรอยยิ้มแห่งความสุข
หลังจากสวี่เหล่ยจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็เข้ามาด้วย
“ตอนบ่ายผมจะบอกพวกเขาเรื่องเลี้ยงข้าว ส่วนยังขาดอะไรบอกผมได้เลย เดี๋ยวผมจัดการเอง?”
สวี่เหล่ยยกขาของเจียงอวี้จูมาวางบนตัก แล้วนวดให้เธอ
“เท้าคงเจ็บแล้วสินะ เดินมาตั้งไกล”
“อ๊า…”
“เบา ๆ หน่อย เบา ๆ หน่อย ก็เพราะคุณนั่นแหละ” เจียงอวี้จูอดไม่ได้จึงเตะสวี่เหล่ยไปทีหนึ่ง