เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ลูกหลานมีวาสนาของลูกหลานเอง
ครอบครัวของพี่สาวคนโตเจียงอวี้เฟินเข็นจักรยานเดินไปตามทางกลับบ้าน
“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
เจียงอวี้เฟินอุ้มลูกสาว มองสามีของตนที่ใบหน้าแดงก่ำและเดินเซไปเล็กน้อย วันนี้เขาดื่มเข้าไปไม่น้อยจริง ๆ
“ไม่เป็นไร ฉันยังไหวอยู่ พ่อวันนี้กรอกเหล้าใส่น้องเขยไปไม่น้อยเลย” หวังเฉวียนเรอออกมา
เมื่อเห็นภรรยาอุ้มลูกสาวที่กำลังง่วงงุน เขาจึงคิดจะรับเด็กไปอุ้มต่อ “เหนื่อยไหม ให้ฉันอุ้มเด็กเอง”
“ไม่ต้อง ฉันอุ้มเอง คุณเข็นจักรยานไปก็พอ” เจียงอวี้เฟินไม่วางใจจะฝากลูกสาวไว้กับสามีที่เมามายจนแทบไม่รู้เรื่อง
“พ่อแค่ดีใจน่ะ แต่ฉันไม่คิดจริง ๆ ว่าอวี้จูจะแต่งงานเร็วขนาดนี้” เจียงอวี้เฟินถอนใจเมื่อคิดถึงการแต่งงานของน้องสาวที่เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป
พูดว่าจะพาคนกลับมาก็พากลับมาจริง ๆ
สมกับเป็นเจียงอวี้จูจริง ๆ