บทที่ 8 — หญิงสาวแห่งโชคชะตากับความฝันใหม่？

— โยจิน คิโนชิตะ —

"การแก้แค้นน่ะ เสิร์ฟตอนเย็นชืดถึงจะอร่อยที่สุด ฮ่า ๆ ๆ!"

แก้แค้นสำเร็จแล้ว

ทั้งผู้หญิงที่ใส่ร้ายเรา นักเรียนที่รุมซ้อมเราแทนซุซามิซัง ไปจนถึงครูกับผู้อำนวยการที่หลงเชื่อคำกล่าวหาพวกนั้น ทุกคนได้ลิ้มรสความเสียใจ ความหวาดกลัว และความเครียดกันถ้วนหน้า

แต่ความยุติธรรมยังไม่ได้คืนมาครบ ไม่ใช่สำหรับเหยื่อตัวจริงอย่างเรา ถึงจะเตือนพวกปีศาจนั่นไปแล้วว่าอย่าก่อเรื่องอีก ลึก ๆ ก็ยังอยากให้พวกมันเจ็บกว่านี้

ขอความช่วยเหลือจากคนนอกเหรอ? นักสืบเอกชน ตำรวจ ทนาย? ไม่มีทาง ไม่ใช่แค่เพราะพวกนั้นอาจไม่เชื่อเรื่องจริงของเรา ไม่ว่าจะมีหลักฐานหรือไม่ แต่เพราะไม่มีปัญญาจ้างด้วย ฮายาชิซัง เจ้าของห้องเช่า เป็นคนเดียวที่เชื่อเรา แต่ก็ไม่ได้ขอให้เธอช่วย ไม่อยากลากเธอมาพัวพันกับแผนแก้แค้นนี้

ส่วนปิดเทอมฤดูร้อนของพวกนักเรียน รวมถึงสี่คนนั้น คงหม่นหมองน่าดู นอนหลับตาทีไรก็คงเห็นหน้าเราในวิดีโอ กับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป