ตอนที่ 42 หมูตายหนึ่งตัว

“เจียวเหนียง ฉันขอโทษ” ลู่เซี่ยงหรงทรมานใจเป็นอย่างยิ่ง ถึงขั้นนึกเกลียดตัวเองอยู่บ้างว่าทำไมต้องรอจนขาบาดเจ็บถึงค่อยยอมถอนตัวกลับมาจากแนวหน้า

ถ้าหากเขายอมถอนตัวกลับมาเร็วกว่านี้สักนิด กลับมาแต่งงานกับเซี่ยเจียวในสภาพที่ร่างกายสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน สถานการณ์ในวันนี้ภรรยาของเขาก็ไม่จำเป็นต้องขึ้นเขาไปตามหาเด็กสองคนนั้น และคงไม่ทำให้ภรรยาของเขาต้องเผชิญกับอันตราย

หากไม่ใช่เพราะเซี่ยเจียวดวงแข็ง ป่านนี้ชีวิตคงหาไม่แล้ว!

เซี่ยเจียวเดาออกทันทีว่าคำพูดนี้ของลู่เซี่ยงหรงหมายความว่าอย่างไร เธอจึงพูดว่า “คุณจะมาขอโทษฉันทำไมกัน นี่มันก็แค่ดวงไม่ดีเท่านั้นเอง”

แค่ดวงไม่ค่อยดี บังเอิญไปเจอหมูป่าเข้าตอนที่กำลังตามหาคน

พอพูดจบเซี่ยเจียวก็เหลือบมองเด็กสองคนที่ถูกแขวนอยู่บนต้นไม้จนร้องไห้หน้าดำหน้าแดง เธอเอ่ยเสียงเบากับลู่เซี่ยงหรงว่า “เอาพวกเขาสองคนลงมาเถอะ”

ลู่เซี่ยงหรงขมวดคิ้ว “คราวนี้ถ้าไม่สั่งสอนให้หนัก ไม่แน่ว่าวันหน้าพวกเขาอาจจะก่อเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นมาอีก”