กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
คำถามของเซี่ยเจียวเปรียบเสมือนการฟาดเข้าแสกหน้า ทำให้เด็กทั้งสองตกใจจนสามดวงจิตเจ็ดดวงกายแทบแตกกระเจิง
พวกเขาทั้งสองตื่นตระหนกอย่างยิ่ง คำแก้ตัวที่เตรียมไว้ข้างนอกพากันลืมสิ้น เซี่ยเจียวยังมาคาดคั้นเอาในเวลาแบบนี้อีก เด็กทั้งสองจึงสติแตกโดยตรง หลับหูหลับตาพล่ามมั่วไปคนละทาง
“แม่ เมื่อกี้หิวเกินไปจริง ๆ ฉันกับพี่ใหญ่ก็เลยกินกระต่ายที่จับได้บนเขาจนหมด ไม่ได้ตั้งใจจะไม่เหลือไว้ให้พวกแม่จริง ๆ นะ”
“ก็น้าชายเพิ่งให้ข้าวพวกเรากิน น้าชายไม่ให้บอกนี่นา”
ทั้งสองคนพูดขึ้นมาพร้อมกัน คำโกหกย่อมถูกจับไต๋ได้ในพริบตา