กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ลู่เซี่ยงหรงยังคงยิ้มแย้ม “อย่าเพิ่งรีบ พ่อขอพูดกับแม่ของเธออีกสักคำแล้วจะเข้าไป” เขาไม่สนใจว่าท่าทีว่าง่ายบนใบหน้าของเอ้อร์ยาจะพังทลายลง แตะมือเซี่ยเจียวเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “เจียวเหนียง เธอยังมีไข้อยู่เลย อย่าโมโหจนเสียสุขภาพ อบรมเด็กไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ค่อยเป็นค่อยไป”