กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 236 เจ้าหลานเต่านี่ชักจะกำแหงเกินไปแล้วหรือเปล่า
หวังกุ้ยฟางก็รู้ดีว่านี่เป็นเพราะลูกสาวเป็นห่วงตนเอง ไฉ่เวยบ้านเธอเป็นเด็กที่ชอบคิดกังวลเรื่องต่าง ๆ มาตลอด จึงรีบเอ่ยว่า “ได้จ้ะ แม่ต้องฟังเธอแน่นอน”
สองแม่ลูกคุยกันอีกพักหนึ่ง ถึงได้แยกย้ายกันไป
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างไร้เรื่องราว
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หยางไฉ่เวยกำลังกินอาหารเช้า ก็เห็นหวังกุ้ยฟางมองตนเองด้วยสีหน้าคาดหวังเต็มเปี่ยม
เธอเอ่ยอย่างขบขันอยู่บ้างว่า “แม่ วางใจเถอะ ฉันพูดคำไหนคำนั้นแน่นอน เดี๋ยวพวกเราก็ไปกันแล้ว”
ท่านผู้เฒ่าโจวได้ยินคำนี้ก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยใคร่รู้ “ไฉ่เวย สองแม่ลูกพวกเธอจะไปไหนกันหรือ”