เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 230 เซ็นมันซะ แล้วนายจะเป็นคนของฉัน
เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากในโทรศัพท์ ทว่าหยางไฉ่เวยฟังออกว่านี่ไม่ใช่เสียงของโจวเป่ากั๋ว เธอคาดเดาว่าอาจจะเป็นเลขานุการของเขา
“สวัสดี ฉันต้องการติดต่อผู้อำนวยการโจว รบกวนช่วยโอนสายให้หน่อย”
คนฝั่งตรงข้ามตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ไม่ทราบว่ามีการนัดหมายไว้ล่วงหน้าไหม”
หยางไฉ่เวยคิดดูแล้วเอ่ยว่า “ไม่มีนัดหมาย คุณบอกเขาไปได้เลยว่าหยางไฉ่เวยต้องการคุยสาย เขาจะรับแน่นอน”
คนทางปลายสายเห็นหยางไฉ่เวยมั่นใจเช่นนั้น สมองก็แล่นพล่านอย่างรวดเร็ว พลันฉุกคิดถึงฐานะของเธอขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยทันที “ได้ รอสักครู่”
ไม่นานนัก เสียงของโจวเป่ากั๋วก็ดังขึ้นจากปลายสาย
“ไฉ่เวย หลานมีธุระอะไรกับลุงใหญ่หรือ”
โจวเป่ากั๋วรู้ใจหยางไฉ่เวยดี หากไม่มีธุระ ย่อมไม่ติดต่อหาเขาในเวลาทำงานเป็นแน่