เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 217 เจ้าทึ่ม
หยางไฉ่เวยพูดไปพลางทุบตีอวี๋ซือหยวนไปพลาง เธอโกรธจริง ๆ ต้องรู้ไว้ว่าสิ่งที่คนทำงานเกลียดที่สุดก็คือการทำงานล่วงเวลานี่แหละ
อวี๋ซือหยวนเองก็รู้ว่าการกระทำของตนในตอนนั้นไม่ถูกต้อง จึงปล่อยให้หยางไฉ่เวยทุบตีลงบนตัวเขาตามใจชอบ
กำปั้นของหยางไฉ่เวยไม่ใช่ของเล่น ๆ เสียเมื่อไหร่ อวี๋ซือหยวนกัดฟันทนความเจ็บปวด หวังให้คนในดวงใจได้ระบายความไม่พอใจในใจออกมา
ทว่าหยางไฉ่เวยทุบตีไปได้สักพัก เมื่อเห็นว่าอวี๋ซือหยวนเป็นเหมือนกระสอบทรายที่ไม่มีความคิดจะตอบโต้แม้แต่น้อย ก็หยุดมือลง
เธอทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้งด้วยความโมโห “พูดมา เรื่องนี้มันเป็นยังไงกันแน่”
อวี๋ซือหยวนเห็นหยางไฉ่เวยหยุดมือแล้ว ก็ยอมนั่งลงบนเก้าอี้อย่างว่าง่าย แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวก่อนหน้านั้น