กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 170 ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็ระบายอารมณ์ไปแล้ว
ฮวาตงชิ่งขมวดคิ้วมองผู้หญิงคนนั้นอยู่นาน เพ่งดูอยู่ครู่ใหญ่ ถึงได้ลองเอ่ยถามหยั่งเชิง “เธอคือตงเสวี่ยเหรอ”
หลี่ตงเสวี่ยเห็นสีหน้าแบบนี้ของฮวาตงชิ่ง ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ถึงความป่าเถื่อนที่หยางไฉ่เวยกระทำต่อใบหน้าของเธอเมื่อครู่ เธอเอื้อมมือไปลูบใบหน้าที่บวมเป่งตามสัญชาตญาณ แล้วรีบเอามือบังไว้
เธอไม่อยากให้ฮวาตงชิ่งเห็นสภาพอัปลักษณ์เช่นนี้ของเธอ...
จากนั้น หลี่ตงเสวี่ยก็ตวัดสายตาแค้นเคืองมองหยางไฉ่เวยแวบหนึ่ง ก่อนจะเอามือกุมหน้าแล้วฟ้องฮวาตงชิ่งต่อ
“ตงชิ่ง นังนี่แหละที่ตบตีฉันจนเป็นแบบนี้ นายต้องให้ความเป็นธรรมกับฉันนะ!”
ฮวาตงชิ่งขมวดคิ้วมองหลี่ตงเสวี่ยแวบหนึ่ง จากนั้นจึงยิ้มอย่างขออภัยให้หยางไฉ่เวย