กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 เธอไม่ใช่ลูกของฉัน เธอคือผีร้าย
โจวเป่าหมินก็เดินเข้ามาในเวลานี้เช่นกัน บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ซูบเซียวเสียยิ่งกว่าตอนที่หยางไฉ่เวยพบเขาครั้งก่อนเสียอีก
คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว คงนึกว่าคนที่ป่วยหนักก่อนหน้านี้คือเขาเสียด้วยซ้ำ
ทว่าหลวนซูผิงทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามา ก็เห็นหยางไฉ่เวยที่นั่งอยู่บนโซฟา สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนไปในทันใด บนใบหน้าปรากฏแววคลุ้มคลั่งขึ้นมาบ้างแล้ว
“แก นังดาวกาลกิณี ทำไมแกยังอยู่ในบ้านฉันอีก ไสหัวไปซะ รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
หลวนซูผิงด่าทอไปพลาง พลางถลันตัวจะพุ่งไปทางหยางไฉ่เวย เห็นได้ชัดว่าคิดจะลงไม้ลงมือ
แววตาของโจวเป่าหมินวาบผ่านความหงุดหงิดและความรังเกียจ เขาปวดหัวเหลือทนจึงได้ขวางหลวนซูผิงเอาไว้