กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 162 นอกจากอาละวาดฟาดงวงฟาดงาแล้ว ยังทำอะไรเป็นอีก?
“ปู่!”
แม้อยู่ไกลลิบ โจวซิ่วหมิ่นก็มองเห็นเงาร่างของท่านผู้เฒ่าโจวแล้ว และแน่นอนว่ายังมีหยางไฉ่เวยคนที่เธอชิงชังด้วย
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้แล้ว เธอต้องรีบขอให้ปู่ยกโทษให้ เพื่อจะได้กลับเข้าตระกูลโจว ไม่อย่างนั้นเธอกลัวว่าข้าวของในมือปู่จะถูกหยางไฉ่เวยคนนั้นหลอกเอาไปจนหมด!
ท่านผู้เฒ่าโจวได้ยินเสียงก็หันไปมอง จึงเห็นโจวซิ่วหมิ่นที่มีสีหน้าซูบเซียว เสื้อผ้าของเธอดูทั้งสกปรกทั้งขาดรุ่ย แตกต่างจากคุณหนูใหญ่ตระกูลโจวที่เคยสวมเสื้อผ้าสวยสดงดงามราวฟ้ากับเหว
“แกกลับมาทำไม?”
ท่านผู้เฒ่าโจวโพล่งประโยคนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัว จากนั้นเขาถึงได้โบกมืออย่างจนปัญญา
“เอาเถอะ พวกเรากลับบ้านกันก่อนค่อยคุย”