เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 146 ผมบอกว่าผมมาผิดที่ พวกคุณจะเชื่อไหม
หลังจากเก็บข้าวของอย่างเรียบง่าย หลิวต้าหมินก็มองกัวเสวี่ยเหมยด้วยความอาลัยอาวรณ์แวบหนึ่ง ก่อนจะพกเครื่องมือออกจากบ้านชั้นเดียวไป
เดิมทีเขาคิดว่าคนที่แจ้งเบาะแสนั้นคงไม่กล้ากลับบ้านตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องหลบกระแสไปก่อน
ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า พอมาถึงแถวบ้านของอีกฝ่ายตามข้อมูลที่กัวเสวี่ยเหมยบอกไว้ ก็เห็นคนผู้นั้นกำลังเดินเตร็ดเตร่ไปมาอยู่พอดี
“มาได้จังหวะพอดี รอฉันจัดการแกให้ตายก่อนเถอะ ค่อยไปฆ่ายัยเด็กตัวดีที่เป็นตัวซวยของเสวี่ยเหมย”
พอคนผู้นั้นเดินเข้าประตูบ้านไป หลิวต้าหมินก็ใช้ความคล่องแคล่วปีนข้ามกำแพงตามเข้าไป
ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะควานหาดาบยาวออกจากกระเป๋า ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ในลานบ้าน
หลิวต้าหมินยิ้มเจื่อน “เอ่อ คือว่า ฉันบอกว่าฉันมาผิดที่ พวกคุณจะเชื่อไหม”