กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 บิดาผู้ให้กำเนิดของเธอมาตามหาเธอแล้ว
หวังกุ้ยฟางพยักหน้าเงียบ ๆ ยายแก่อย่างเธอที่เป็นคนชนบท ย่อมเทียบขุนนางผู้สูงศักดิ์เหล่านี้ที่มาจากเมืองหลวงไม่ได้จริง ๆ
อีกทั้งเธอก็ไม่ใช่มารดาผู้ให้กำเนิดของเวยเวย จะตัดใจให้เด็กคนนั้นทิ้งความเจริญรุ่งเรืองของเมืองหลวง มาใช้ชีวิตอยู่กับเธอในแดนกันดารห่างไกลเช่นนี้ได้อย่างไร
เด็กที่โดดเด่นอย่างเวยเวย ควรได้เติบโตในเมืองหลวง และเป็นดั่งอินทรีที่โผบินบนฟากฟ้า...
หวังกุ้ยฟางใคร่ครวญอยู่นาน มองอย่างไรการที่ลูกสาวกลับเมืองหลวงก็ดีที่สุด เธอถอนหายใจยาว พยายามสะกดกลั้นความอาลัยอาวรณ์ในใจเอาไว้
“เรื่องนี้ฉันจะคุยกับเวยเวยเอง ก่อนหน้านั้นพวกคุณอย่าเพิ่งมาที่บ้านฉันอีกเลย”