เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 95 อากาศเริ่มหนาวเย็น ผลกรรมก็ตามมาทัน (5)
หยางเอ้อร์เหมาแอบหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองอยู่ในใจ
หยางต้าเหมาถือพลั่วไว้ในมือ ยืนขวางอยู่ตรงหน้าน้องชาย มองดูหมาป่าตัวนั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ในเมื่อหลบไม่พ้นแล้ว ก็ทำได้เพียงต้องเสี่ยงสู้ดูสักตั้ง
“เอ้อร์เหมา นายไม่ต้องกังวล ฉันจะป้อง... กัน...”
หยางต้าเหมายังพูดไม่ทันจบประโยค ก็ถูกหยางเอ้อร์เหมาที่อยู่ด้านหลังฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างจัง จนล้มตึงลงไปบนพื้นทันที
“แฮ่ก แฮ่ก”
หยางเอ้อร์เหมาหอบหายใจอย่างหนัก มือที่ถือพลั่วไว้ยังคงตัวสั่นงันงก เขาวิ่งหนีเตลิดลงจากเขาไปอย่างไร้ทิศทาง
ส่วนหมาป่าตัวนั้นเมื่อเห็นว่ามีเหยื่อให้กินแล้ว ย่อมคร้านที่จะไล่ตามคนที่วิ่งหนีไป
หลังจากลากหยางต้าเหมาไปยังถ้ำแห่งหนึ่งเพื่อหลบฝนแล้ว มันก็กัดเข้าที่ลำคอของหยางต้าเหมาหนึ่งคำ แล้วเริ่มกินอาหารอย่างสำราญใจ