เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 7 โดนตบไปสองทีถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อเลยเหรอ?
หยางไฉ่เวยได้ยินชื่อเป่าอานี้แล้ว มุมปากก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระตุกอยู่บ้าง คอยดูเถอะ หลังจากนี้เธอจะต้องเปลี่ยนชื่อเล่นนี้ให้ได้
แม้ในใจจะบ่นอุบ แต่สีหน้าของเธอยังคงสงบนิ่งและเริ่มเอ่ยปากอธิบาย
“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ ฉันน่ะเพราะหัวได้รับบาดเจ็บมาก่อนหน้านี้ ก็เลยพักผ่อนอยู่ในห้องมาตลอด แล้วหลี่มู่เซิงก็พาหนิวลี่ลี่มา แถมยังพูดจาไม่ค่อยน่าฟังใส่อีก
ตอนนั้นฉันปวดหัวรุนแรงมาก ก็เลยให้ซานเหมาไปส่งพวกเขาออกไป แต่หลี่มู่เซิงกับอีกคนกลับไม่ยอมรามือ ฉันโมโหจนทนไม่ไหวจริง ๆ ก็เลยตบหน้าเขาไปสองฉาด”
พอพูดถึงตรงนี้ หยางไฉ่เวยก็หอบเหนื่อยขึ้นมาเล็กน้อย ท่าทางดูอ่อนเพลียจริง ๆ
“แกผายลมสิ! มู่เซิงบ้านฉันน่ะมีจิตใจดี เขาอุตส่าห์หวังดีมาเยี่ยมแก แกยังจะมาโยนความผิดกลับอีก!” คุณย่าหลี่สบช่องว่างได้ก็รีบอ้าปากพูดทันที