เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480 - แสวงหาการหลับใหลนิรันดร์
จักรวาล จี ห้าร้อยแปดสิบ ท่ามกลางความเงียบงันนอกชั้นฟ้าเก้าชั้น แสงสว่างจากแผ่นหยกสื่อสารยังไม่ทันได้จางหายไปจนหมดสิ้น
แม้กายเนื้อของเทียนจีจะนอนหลับใหลอยู่บนพื้นกระเบื้องทองคำอันเย็นเฉียบของพระราชวังจื่อเซียว ทว่าวิญญาณแท้จริงของเขากลับกำลังลุกโชติช่วงด้วยไฟแห่งมรรคาที่โปร่งใสเกือบจะไร้สีสัน ลอยเด่นอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาล
เขาก้มศีรษะลง มองดูพระราชวังที่เป็นตัวแทนแห่งอำนาจสูงสุดของจักรวาลแห่งนี้แวบหนึ่ง แล้วมองไปยังสรรพชีวิตในโลกเบื้องล่างที่มีรอยยิ้มประดับอยู่ตรงมุมปากท่ามกลางความฝัน
"คำนวณมาทั้งชีวิต แก่งแย่งชิงดีมาทั้งชีวิต"
วิญญาณของชายชราส่งเสียงถอนหายใจออกมา เสียงนั้นไม่ใช่ถ้อยคำธรรมดา หากแต่เป็นการปล่อยวางในระดับของกฎเกณฑ์
"ที่แท้สิ่งที่ยากจะแสวงหาที่สุดในใต้หล้านี้ กลับเป็นเพียงคำว่า ความสงบ คำเดียวเท่านั้น"
เขาไม่ได้ถูกบังคับให้ปิดเครื่องแบบพาสซีฟเหมือนกับบรรพชนมรรคาอีกสองคน