เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 - นิทราสูงสุด ฉันคือมรรคา
หวายอินยืนอยู่หน้าบานประตูที่ดูคล้ายมีอยู่จริงแต่ก็เหมือนภาพลวงตา เขาไม่ได้ปลดปล่อยพลังสะเทือนฟ้าดินใดๆ และไม่ได้โคจรเคล็ดวิชาลึกล้ำซับซ้อนใดๆ ทั้งสิ้น
เขาเพียงแค่ครุ่นคิดถึงคำถามที่เรียบง่ายที่สุดข้อหนึ่ง นั่นคือ ทำอย่างไรจึงจะนอนหลับได้สบายยิ่งขึ้น
คำตอบมีอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว
ไม่ใช่การหาเตียงที่ใหญ่ขึ้น แต่เป็นการทำให้ตัวเขาเองกลายเป็นเตียงหลังนั้นเสียเอง
ในชั่วขณะที่ความคิดนี้ตกผลึก การลอกคราบเปลี่ยนแปลงความหมายที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้น
"ฉันคือนิทรา นิทราคือฉัน"
เสียงกระซิบที่ไร้สุรเสียงไม่ได้เปล่งออกมาจากปากของเขา แต่ประกาศก้องไปทั่วทั้งจักรวาลจากทุกอณูต้นกำเนิดที่ละเอียดที่สุดในตัวตนของเขา
รูปร่างของเขาเริ่มเลือนราง