กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 445 - มหาบรมมรรคาถึงขีดสุด เอกภพสั่นสะท้าน
ความสมบูรณ์พร้อมของหวายอิน ได้เดินทางมาถึงขีดจำกัดสูงสุดเท่าที่เอกภพในปัจจุบันจะสามารถรองรับได้แล้ว
กลิ่นอายที่แผ่ออกมารอบกายเขาตามธรรมชาติ ไม่ใช่เพียงความง่วงงุนที่ชวนให้ผู้คนหลับใหลอีกต่อไป ทว่ากลับเก่าแก่และล้ำลึกยิ่งกว่าเดิม นั่นคือกลิ่นอายที่ผสมปนเปกันระหว่างความเงียบสงัดสัมบูรณ์ก่อนการกำเนิดจักรวาล กับความว่างเปล่าสายแรกยามความโกลาหลยังไม่แบ่งแยก มันไม่มีน้ำหนัก ทว่ากลับหนักอึ้งยิ่งกว่าดวงดารานับหมื่นพันรวมกัน
ยานนอนสีหมึกอย่างดินแดนหวายเซียง ล่องลอยไปในทะเลแห่งหมื่นภพอย่างเชื่องช้า ทว่าทุกที่ที่มันแล่นผ่าน กาลเวลาและมิติกลับสำแดงนิมิตประหลาดที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน