เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 - แดนฝันจมดิ่ง ผู้ปกครองสะดุ้งตื่น
การนอนหลับครั้งนี้ของหวายอิน ช่างล้ำลึกเป็นพิเศษ
ณ ใจกลางมิติของโลกแห่งความฝัน บนเตียงนอนขั้นสูงสุดที่เข้ากับมหาบรมมรรคาของเขาได้ดียิ่งกว่าดินแดนหวายเซียง เขาได้ปลดปล่อยมรรคาแห่งการหลับใหลของตนเองออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่มีการปิดกั้นเป็นครั้งแรก
นั่นไม่ใช่การดูดซับอย่างตั้งใจ แต่เหมือนการเหยียดกายตามสัญชาตญาณ คนที่นอนบนเตียงใหญ่อันสมบูรณ์แบบ ย่อมดึงผ้าห่มเข้ามาและปรับหมอนให้อยู่ในตำแหน่งที่สบายที่สุดตามธรรมชาติ และสำหรับหวายอินแล้ว โลกแห่งความฝันทั้งใบก็คือเตียงนอน ผ้าห่ม และหมอนใบนี้
ดังนั้น ความเปลี่ยนแปลงจึงบังเกิดขึ้น
แม่น้ำแสงเจ็ดสีที่ไหลรินอย่างช้าๆ ในเมืองแห่งความฝัน ไหลช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดนิ่งสนิท กลายเป็นโดมอำพันขนาดยักษ์ที่มีสีสันอบอุ่น แสงสว่างไม่แปรเปลี่ยนอีกต่อไป เพียงแผ่ประกายอ่อนโยนที่ทำให้จิตใจสงบออกมาอย่างคงที่