กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426 - ความโลภและความกลัวที่ถักทอประสาน
ความอึกทึกครึกโครมอันเป็นนิรันดร์ของทะเลแห่งหมื่นภพ ถูกกดปุ่มปิดเสียงลงด้วยความตายอันไร้สรรพเสียง
การดับสูญของมหาปากกลืนมิติ ดั่งหินผาขนาดยักษ์ที่ทิ้งตัวลงสู่แอ่งน้ำนิ่ง ไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นสาดกระเซ็น ทว่ากลับทำให้ระบบนิเวศทั้งก้นบึ้งหยุดชะงัก ผู้ปกครองโลกที่ทรงพลังทุกคนต่างหดการรับรู้ของตนกลับมาราวกับสัตว์ป่าที่ถูกบีบลำคอ หวาดกลัวว่าตนเองจะกลายเป็นวัตถุดิบรายต่อไปที่จะถูกนำมารีไซเคิล