กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 - การรับรู้เบื้องต้นต่อทะเลแห่งหมื่นภพ
ช่องทางอันยิ่งใหญ่นั้นดุจบาดแผลแต่โบราณกาลที่ประทับลงบนผืนผ้าใบแห่งความว่างเปล่าสมบูรณ์ เจตจำนงของหวายอินเป็นดั่งควันไฟจากเตาที่แผ่วเบาที่สุด ลอดผ่านรอยแยกของบาดแผลนั้น มองเห็นเพียงยอดเขาน้ำแข็งของอีกฟากฟ้าหนึ่ง
นั่นคือภาพวาดที่มีชีวิตซึ่งไม่อาจพรรณนาด้วยถ้อยคำ
ดวงแสงนับไม่ถ้วน หรือจะกล่าวว่าเป็นโลกนับไม่ถ้วน กำลังลอยล่องจมดิ่งอยู่บนฉากหลังอันลึกล้ำ ก่อตัวเป็นทะเลแห่งโลกอย่างแท้จริง ความยิ่งใหญ่ตระการตาของทะเลแห่งนี้ เหนือกว่าจินตนาการทั้งหมดที่หวายอินเคยมีต่อคำว่าหมื่นภพ