เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400 - ปฐมบทแห่งร่างจำแลงมรรคา
ภายในโลกแห่งดินแดนหวายเซียง ความสมบูรณ์พร้อมและความสงบสุขอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เปรียบเสมือนบทกวีไร้เสียงที่ไหลเวียนอยู่ในก้นบึ้งหัวใจของสิ่งมีชีวิตทุกตนอย่างเชื่องช้า
ริมบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ เด็กๆ เผ่าหวายเหล่านั้นยังคงหลับตาอยู่ ทว่าบนใบหน้าดวงน้อยของพวกเขา กลับเปี่ยมล้นไปด้วยรัศมีอันศักดิ์สิทธิ์ที่ใกล้เคียงกับการ บรรลุธรรม
"ท่านผู้อาวุโส หนูคล้ายกับ ได้ยินเสียงต้นไม้ค้ำจุนพิภพกำลังร้องเพลงแล้วค่ะ"
เด็กหญิงตัวน้อยที่ไว้ผมแกละสองข้างเอ่ยขึ้นมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงอันก้องกังวานและบริสุทธิ์
"ในเสียงเพลงของมัน มีกลิ่นอายของดวงดาวและดอกไม้ด้วย"
"ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน" เด็กชายตัวน้อยลืมตาขึ้น ในดวงตาของเขาราวกับสะท้อนภาพแม่น้ำแห่งดวงดาวทั้งสายเอาไว้