เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 386 - ขอบเขตแห่งจักรวาลเทคโนโลยี
การเดินทางของดินแดนหวายเซียงยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้าท่ามกลางความเงียบสงบนิรันดร์
ทว่าความมืดมิดและความโกลาหลอันเป็นฉากหลังชั่วนิรันดร์นั้น ไม่รู้ว่าเริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบตั้งแต่เมื่อใด
"เอ๊ะ"
วิญญาณแห่งแสงเกาะอยู่ตรงขอบปราการพิทักษ์โลก ปีกคู่เล็กกระพือเบาๆ
นัยน์ตาสีทองของเธอสะท้อนภาพทิวทัศน์อื่นที่ไม่ใช่ความโกลาหลเป็นครั้งแรก
สิ่งเหล่านั้นคือจุดแสงอันห่างไกลยิ่งยวด แม้จะเล็กกระจิริดแต่กลับสว่างไสวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
พวกมันไม่ได้แผ่กลิ่นอายบ้าคลั่งหรือความสับสนวุ่นวายออกมาเฉกเช่นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล
พวกมันสงบนิ่ง เป็นระเบียบ ราวกับถูกพันธนาการไว้ในตำแหน่งของตนเองอย่างแน่นหนาด้วยกฎเกณฑ์อันเที่ยงตรงบางอย่าง
ประกอบกันเป็นแผนที่ดวงดาวอันกว้างใหญ่ไพศาลและงดงามตระการตาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน