กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 - ปริศนาแห่งเงาแสง
เรือสำราญเรือบ้านหวายเซียงหลอมรวมเข้าสู่ใจกลางของวังวนแห่งความโกลาหลอย่างสมบูรณ์
ประหนึ่งหัวใจที่ร่อนเร่มาเนิ่นนานนับกัปนับกัลป์ ในที่สุดก็ได้หวนคืนสู่บ้าน หลอมรวมเข้ากับความเงียบสงบขั้นสูงสุดนี้เป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์แบบ
บนสนามหญ้าแสงทองแห่งบุญบารมี วิญญาณแห่งแสงขดตัวกลม หลับใหลอย่างแสนหวาน มุมปากยังมีคราบน้ำลายใสๆ ไหลย้อยออกมา
นี่คือการนอนหลับที่มั่นคงและสบายอารมณ์ที่สุดนับตั้งแต่ที่นางถือกำเนิดขึ้นมา
บนกิ่งก้านของต้นไม้ค้ำจุนพิภพ วิญญาณแห่งชีวิตหลับตาลงทั้งสองข้าง เข้าสู่สมาธิอันลึกซึ้ง
นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า โลกทั้งใบกำลังโห่ร้องและเต้นระบำด้วยความยินดี