เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 - ต้นกำเนิดความโกลาหล
เรือสำราญเรือบ้านหวายเซียงกลับมาแล่นอย่างมั่นคงอีกครั้งหลังจากผ่านช่วงเวลาปรับตัวอันสั้น
กระแสกาลเวลาปั่นป่วนอันน่าสะพรึงกลัวนั้น เปรียบเสมือนเรื่องราวเล็กน้อยที่ไม่ทิ้งร่องรอยใดไว้บนโลกเลย
ทุกสิ่งดูเหมือนจะกลับคืนสู่ความสงบเงียบอันเป็นนิรันดร์
"ความสามารถเมื่อกี้สุดยอดไปเลย"
วิญญาณแห่งแสงตบอกเบาๆ ตอนนี้นางรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"ใช่แล้ว รู้สึกว่าตอนนี้ต่อให้มีลมพายุใหญ่แค่ไหนก็คงไม่ส่งเสียงรบกวนการนอนของนายท่านแล้วล่ะ"
วิญญาณแห่งชีวิตบิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์ นางรู้สึกว่าห้องตัดขาดเสียงของนายท่านได้รับการอัปเกรดไปสู่ขอบเขตที่ไม่อาจเข้าใจได้แล้ว
ทว่า ในขณะที่พวกนางคิดว่าทุกสิ่งจะกลับคืนสู่ความเงียบสงบที่คุ้นเคย
เสียงก้องกังวานอันเก่าแก่และกว้างใหญ่ไพศาล ราวกับดังมาจากช่วงเวลาก่อนที่ความโกลาหลจะเปิดออก