กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 - กาลเวลาผันผ่าน หลับใหลนิรันดร์กาล
โลกใบเล็กของหวายอิน บัดนี้กลายเป็นความโกลาหลที่เป็นอิสระโดยสมบูรณ์
กาลเวลาของมันไม่เกี่ยวข้องกับภายนอก
เวลาหมื่นปีของหงฮวง สำหรับที่นี่ อาจเป็นเพียงวิถีอันเงียบเชียบยามใบไม้ใบหนึ่งร่วงหล่นลงมาเท่านั้น
มรรคาของเขาสมบูรณ์พร้อมแล้ว
ไม่ใช่ทั้งมรรคาสวรรค์ และไม่ใช่มหาธรรมมรรคา
ตัวเขาเองนั่นแหละ คือมรรคา
ไร้จุดเริ่มต้น ไร้จุดสิ้นสุด
กาลเวลาไหลผ่านไปไม่หยุดยั้งในสวรรค์และปฐพีแห่งหงฮวง
มหาภัยพิบัติครั้งใหม่ก่อตัวขึ้นตรงขอบความโกลาหลครั้งแล้วครั้งเล่า ดั่งคลื่นน้ำที่นัดหมายเวลาไว้