เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 - แขกผู้มาจากนอกฟากฟ้า สอดแนมกลิ่นอายมรรคา
ภายนอกมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์ ท่ามกลางความโกลาหลอันไร้ขอบเขต
ณ ที่แห่งนี้ไม่มีกาลเวลา ไม่มีมิติ มีเพียงความเงียบงันและความปั่นป่วนชั่วกัลปาวสาน
เงาร่างสามสายที่ปกคลุมไปด้วยแสงสว่างเทพแห่งความเป็นอมตะ ได้ฉีกกระชากความโกลาหล และลงมาเยือนอย่างเงียบเชียบ
พวกเขา มิใช่สิ่งมีชีวิตแห่งมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์ กฎเกณฑ์บนร่างของพวกเขา แปลกแยกจากฟ้าดินผืนนี้อย่างสิ้นเชิง
"คือที่นี่แหละ"
เงาร่างที่เป็นผู้นำเอ่ยปากขึ้น เสียงนั้นมิได้เกิดจากการสั่นสะเทือนของอากาศ ทว่าเป็นการสั่นพ้องของกฎเกณฑ์แห่งต้นกำเนิดที่ส่งผ่านไปในความโกลาหล
"กลิ่นอายมรรคาแห่ง การหลุดพ้น ที่แผ่วเบานั้น ต้นตออยู่ภายในโลกใบนี้"
เงาร่างอีกสายหนึ่งกล่าวตอบ
"แผ่วเบามาก คล้ายกับกำลังหลับใหลอยู่ ทว่าเนื้อแท้ของมัน กลับเหนือล้ำกว่ามหาพันภพใดๆ ที่พวกเราเคยพบเจอมาอย่างเทียบไม่ติด"