กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 - บุตรแห่งพฤกษาศักดิ์สิทธิ์
บนแผ่นดินหงฮวง ณ ปลายกิ่งแห้งกรังของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ค้ำสวรรค์ที่กลายเป็นหินและถูกสรรพสัตว์ลืมเลือนไปเนิ่นนาน
ประกายสีเขียวสดมิได้แทงยอดขึ้นมาจากผืนดิน หากแต่ฉีกกระชากเปลือกไม้ที่ตายซากให้แยกออกอย่างดุดันประดุจเซลล์ร้ายที่ตะกละตะกลาม
มันมีขนาดเพียงเท่าเมล็ดข้าวสาร ทว่านอกจากจะไม่แผ่พลังชีวิตออกมาแล้ว มันกลับทำตัวราวกับหลุมดำอันไร้ก้นบึ้ง กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวอย่างบ้าคลั่งและเอาแต่ใจ
วูม