เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 - เสินหนงตามหายา วาสนาพบใบหวาย
แดนทักษิณของหงฮวง เทือกเขามังกรพิษที่คละคลุ้งไปด้วยไอพิษร้ายกาจ
ชายหนุ่มผู้สวมชุดหนังสัตว์ ใบหน้าเด็ดเดี่ยวและซื่อตรง กำลังพิงกายอยู่กับหินสีดำก้อนหนึ่งอย่างยากลำบาก
ริมฝีปากของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ เม็ดเหงื่อผุดพรายทั่วใบหน้า ทุกลมหายใจนำพาความเจ็บปวดแสบร้อนมาให้
เสียงไออย่างรุนแรง เสินหนงซื่อกระอักเลือดสีดำออกมาคำหนึ่ง
เลือดหยดลงสู่พื้น เกิดเสียงกัดกร่อนฟู่ๆ ละลายหินแข็งจนกลายเป็นหลุมเล็กๆ
"พิษของหญ้าขาดใจนี้ ร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ"
เขาพึมพำกับตนเอง ทว่าในแววตากลับไม่มีความเสียใจแม้แต่น้อย
มีเพียงความเสียดาย ที่ร่างกายของตนไม่อาจทนทานต่อพิษได้มากกว่านี้
เพื่อมนุษยชาติ เพื่อไม่ให้พี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บ เขาจำเป็นต้องชิมสมุนไพรทุกชนิด เพื่อแยกแยะสรรพคุณทางยาและพิษภัย