เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 - ขอบเขตแห่งกฎเกณฑ์ ห้ามรบกวนนิทรารมณ์
เข้าสู่ปีที่ 20 ของแดนบริสุทธิ์ ที่แห่งนี้ได้กลายเป็นชุมชนที่เจริญรุ่งเรืองและมีประชากรเกือบ 50,000 คน
ทางเดินหินสีเขียวทอดยาวคดเคี้ยวผ่านแนวเรือนไม้ที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบ ใต้ชายคามีกระดิ่งลมที่ถักทอจากกิ่งหลิวแขวนอยู่ ยามสายลมพัดผ่านจะส่งเพียงเสียงเสียดสีแผ่วเบาเท่านั้น
ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างเข้าใจดีว่า ความเงียบสงบอย่างสมบูรณ์คือเงื่อนไขเพียงข้อเดียวที่ทำให้พวกเขาใช้ชีวิตอย่างผาสุกในแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ได้
หลี่โส่วมีอายุล่วงเลยวัย 60 ปีแล้ว เส้นผมขาวโพลนไปทั้งศีรษะ แต่จิตใจยังคงแจ่มใสกระปรี้กระเปร่า
ในฐานะผู้นำขบวนของที่นี่ ทุกวันเขาจะต้องเดินตรวจตราไปทั่วทั้งชุมชน เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีเสียงใดๆ ไปรบกวนผู้ปกป้องอันลึกลับท่านนั้น
ในยามพลบค่ำของวันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังเดินทอดน่องไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะหยอกล้อของเด็กๆ ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
สีหน้าของหลี่โส่วพลันเคร่งขรึมขึ้นมาทันที