กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 - พายุตั้งเค้า เฝ้ารอศึกอสูรและบรรพชน
หวายอินยังคงหลับใหล ดั่งเทพเจ้าโบราณที่ไม่เคยแปรเปลี่ยน ปักหลักอยู่บนยอดเขาปู้โจว
นับตั้งแต่วันที่เขาสะบัดใบไม้เบาๆ จนทำให้กลุ่มว่าที่นักบุญตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ระดับการบำเพ็ญของเขาก็ก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดของระดับฮุ่นหยวนจินเซียนท่ามกลางการหลับใหลโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ทว่าในเวลานี้ บนร่างของหวายอินกลับไม่มีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย ความเฉียบคม ท่วงทำนองมรรคา และพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ทั้งหมด ล้วนถูกเก็บซ่อนไว้ภายในลำต้นอันเรียบง่าย ดั่งสายน้ำนับร้อยสายไหลกลับคืนสู่มหาสมุทร