กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 - ต้าหลัวจินเซียน? ก็แค่ขนมหวานของฉันเท่านั้น! ความน่าเกรงขามของเขตหวงห้าม ผู้บุกรุกต้องตาย!
วิญญาณตกค้างของผู้อาวุโสเผ่าหงส์ ในเวลานี้เปรียบเสมือนเปลวเทียนในสายลม มันหม่นหมองจนราวกับจะถูกความว่างเปล่ากลืนกินได้ทุกเมื่อ
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังต้นกำเนิดเก้าในสิบส่วนของตน รวมถึงเค้าโครงผลไม้มรรคาแห่งต้าหลัวจินเซียนที่เพียรพยายามบำเพ็ญมานับครั้งไม่ถ้วน ได้สูญสลายไปราวกับภาพลวงตาฟองสบู่ ขอบเขตพลังร่วงหล่นลงมาจากก้อนเมฆสู่ผงธุลีราวกับเขื่อนแตก จากต้าหลัวจินเซียนผู้สูงส่ง ร่วงหล่นลงมาอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะหลุดออกจากขอบเขตของวิถีเซียน อ่อนแอยิ่งกว่าปีศาจที่เพิ่งถือกำเนิดเสียอีก
เขากลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์