กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 - คนอื่นบำเพ็ญเพียรฉันบำเพ็ญนอน ต้นไม้โบราณขี้เกียจทะลุขีดจำกัดใหม่
ทะเลแห่งจิตสำนึกที่แทบจะไม่มีคลื่นลมของหวายอิน เพราะข้อเสนอเรื่องโหมดการนอนหลับลึกอย่างเงียบสงัดนิรันดร์นี้ ถึงกับเกิดระลอกคลื่นแห่งความชื่นชมขึ้นมาอย่างหาได้ยากยิ่ง ราวกับบึงน้ำเย็นเยียบหมื่นปีที่มีหินอุ่นๆ โยนลงไป
อันนี้ดีเลย
เทียบกับการต้องเหนื่อยยากไปถักทอความฝันที่แปลกประหลาดอะไรนั่น หรือไปจำลองมรรคาที่ฟังดูลึกล้ำจนน่าปวดหัว เห็นได้ชัดว่าการนอนให้หอมหวานขึ้น ลึกซึ้งขึ้น และไม่ถูกรบกวนนั้น เป็นสิ่งที่จับต้องได้มากกว่า