กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 - ผานกู่ตื่น เทพอสูรสะดุ้ง หวายอินน้ำลายไหลเป็นทางยาว
ความโกลาหล ในศูนย์กลางอันเป็นต้นกำเนิดและลึกล้ำที่สุด
นั่นคือความว่างเปล่าขั้นสูงสุดที่แม้แต่เทพอสูรแห่งความโกลาหลที่เก่าแก่ที่สุดยังไม่กล้าก้าวเข้าไปง่ายๆ
ในเวลานี้ ณ แกนกลางอันเป็นสัมบูรณ์ของดินแดนที่เงียบสงัดมาตั้งแต่โบราณกาล การให้กำเนิดบางอย่างที่สั่นสะเทือนความโกลาหลนับหมื่นกัลป์ได้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
เจตจำนงหนึ่ง ราวกับแสงแรกแห่งการเบิกจักรวาล ตื่นขึ้นอย่างสะเทือนเลื่อนลั่นจากภายในบัวเขียวแห่งความโกลาหลที่ไม่อาจพรรณนาและห่อหุ้มความลับทั้งมวลเอาไว้