กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 50: มุ่งหน้าขึ้นเหนือ
....
ซ่า... ซ่า....
สายฝนกระทบใบไม้จนเกิดเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา
ใบแปะก๊วยสีเขียวสดราวกับชำระล้างหยดน้ำ แม้หยดลงบนใบหน้าก็ไม่รู้สึกสกปรก
โอวหยางอู้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
เขาพบว่าตัวเองมาโผล่อยู่ในสวนสาธารณะ
ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้ คุยโวกับเพื่อนสนิท
“โอวหยาง โอวหยาง?”
เสียงที่ดังอยู่ข้างหูค่อยๆ ชัดเจนขึ้น