กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 46: แกต่างหากที่เป็นฝ่ายท้าทาย
....
ซือคงเจิ้นยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของสวีเชวี่ยหายลับไปต่อหน้าต่อตา
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ จางหายไป ร่างทั้งร่างดูแก่ชราลงหลายสิบปี
ไป๋หลี่โจวปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขาอย่างกะทันหัน พร้อมยื่นบุหรี่จงหัวให้มวนหนึ่ง
“เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้วไง ต่อให้นายพูดเองก็ไม่มีประโยชน์หรอก”
ซือคงเจิ้นรับบุหรี่มา คาบไว้ในปากอย่างหลวมๆ
เขาพูดด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มว่า “ฉันนึกว่าตัวเองเป็นคนสำคัญซะอีก ที่ไหนได้ ในสายตาเขา แม้แต่คำรับปากของผู้อำนวยการก็ยังไม่มีค่าอะไรเลย เฮ้อ....”
“ดูท่าว่าศึกใหญ่ครั้งนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตามสินะ”
ในปากของไป๋หลี่โจวเองก็คาบบุหรี่อยู่มวนหนึ่ง