บทที่ 36: จงภูมิใจซะ เธอแข็งแกร่งมาก

บทที่ 36: จงภูมิใจซะ เธอแข็งแกร่งมาก

....

ในช่วงที่สติสัมปชัญญะกำลังเลือนราง

อสรพิษปฐพีรู้สึกราวกับตัวเองอยู่ในพื้นที่สีขาวบริสุทธิ์แห่งหนึ่ง

เธอก้มมองฝ่ามือตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ

จากนั้นก็มองร่างกายของตัวเอง

“นี่มัน...ร่างกายของมนุษย์ แถมยังมีเสื้อผ้าด้วย....”

“นี่ฉัน...ย้อนกลับไปตอนเด็กเหรอ?”

“เฮ้ อสรพิษปฐพี เธอมัวทำอะไรอยู่ ถ้าช้ากว่านี้ เนื้อมนุษย์ก็ไม่เหลือให้เธอแล้วนะ”

ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่และหน้าตาหล่อเหลาเรียกเธอ