บทที่ 18: ตัวภัยพิบัติน่ารังเกียจ กล้าปลอมตัวเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันได้ยังไง!

บทที่ 18: ตัวภัยพิบัติน่ารังเกียจ กล้าปลอมตัวเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันได้ยังไง!

.....

“หนี?”

“ถ้าพวกนายหนีรอดไปได้ ฉันจะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับพวกนายเลย”

โอวหยางอู้ปรากฏตัวข้างแกะมนุษย์ในพริบตา

จากนั้นก็เหวี่ยงมือซัดศีรษะของแกะมนุษย์จนระเบิดอย่างรุนแรง

การพับมิติคือการพับระยะห่างระหว่างตัวเองกับวัตถุ จากสิบเมตรให้เหลือหนึ่งเซนติเมตร เพียงก้าวออกไปก็สามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้

“แกะมนุษย์!”

นางเงือกกัดฟันแน่น

หยาดน้ำตาร่วงจากแก้ม ก่อนจะตกลงบนฝ่ามือของเธอและก่อตัวเป็นระเบิดน้ำตา