บทที่ 15: หรือว่าตัวภัยพิบัติในเมืองต้าชางจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว?

บทที่ 15: หรือว่าตัวภัยพิบัติในเมืองต้าชางจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว?

....

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สิบวันต่อมา

สวีเชวี่ยรู้สึกหิวขึ้นมาอีกครั้ง

แต่จังหวะที่ความหิวเล่นงานเขาครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยถูกเวลาเท่าไร

ตอนนี้เขาอยู่กับเวินหว่านฉิง

“สวีเชวี่ย นายเป็นอะไรไป? ดูทรมานมากเลยนะ....”

เวินหว่านฉิงแตะหน้าผากเขา แล้วแตะหน้าผากตัวเองบ้าง

ไม่ได้ร้อนนี่นา แต่สีหน้าเขาดูแย่มากเลย