บทที่ 18 - กล้าขยับก็จัดการซะ

บทที่ 18 - กล้าขยับก็จัดการซะ

ขณะนี้บนสะพานเดินเรือบรรยากาศค่อนข้างประหลาด

เหลียงเสวี่ยนั่งอยู่บนตำแหน่งผู้การเรือ ยังคงไม่สังเกตเห็นว่าหลินฟานยืนอยู่ข้างๆ เธแล้ว เธอยังคงวาดรูปอยู่บนกระดานวาดภาพเสมือนจริง

แต่หลินฟานที่อยู่ข้างๆ นั้นใบหน้าดำคล้ำไปหมดแล้ว

เขาเห็นอะไรเข้า? เหลียงเสวี่ยกำลังวาดรูปตัวเองงั้นหรือ?

ไม่ๆ วาดรูปตัวเองก็ไม่เท่าไหร่ ประเด็นสำคัญคือเหลียงเสวี่ยวาดรูปตัวเองในสภาพเสื้อผ้าขาดวิ่นถูกมัดอยู่กับเสาต้นหนึ่ง

แค่นั้นยังไม่พอ ยังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ตะโกนว่า "ฝ่าบาทไว้ชีวิตด้วย?"

ส่วนหน้าเสา เหลียงเสวี่ยวาดรูปตัวเองกำลังถือแส้เฆี่ยนหลินฟานอยู่?

ถึงแม้ฝีมือการวาดจะดีมากก็เถอะ...ชิ! ตอนนี้ใช่เวลามาพูดถึงเรื่องฝีมือการวาดหรือไง?