กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ไม่ต้องถาม ก็ฉันมันมีพรสวรรค์ไง
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดฉือจงเยว่ก็สงบอารมณ์ลงได้มาก
จู่ ๆ เธอกลับหันมามองเจียงหยวนอย่างโกรธจัด
“นายยังจำได้ไหมว่ารับปากฉันไว้ว่าอะไร?!”
“แล้วจะอธิบายเรื่องวันนี้ยังไง?!”
ฉือจงเยว่ตอนโกรธน่ากลัวเกินรับมือ เจียงหยวนจึงรีบปรับท่าทีให้จริงจัง
“ฉันผิดเอง! ฉันยอมรับผิด! ฉันขอโทษ!”
“ฉันไม่ควรหุนหันขนาดนั้น!”
เห็นสีหน้าเธออ่อนลงเล็กน้อย เขาจึงรีบยิ้มแล้วพูดต่อ
“คือว่า...ฉันมีความมั่นใจเต็มที่ถึงกลับไปช่วยเธอไง!”