กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ฉันก็สงสารภรรยาของฉัน
หลังจากกู้หงเยี่ยนพูดจบ กู้เหวินฉีกลับหยิบถุงกระดาษขึ้นมา เปิดประตูรถแล้วลงไป
หัวใจของเจี่ยนเหอเต้นกระตุก เธอรีบลงจากรถทางอีกฝั่งตามไปติด ๆ
กู้หงเยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย มองลูกชาย
“พ่อ เรื่องในครอบครัวเอาไว้ทีหลัง กฎหมายต้องมาก่อน”
กู้เหวินฉีพูดว่า “แม่ทำผิด ก็ต้องรับโทษตามกฎหมาย ยิ่งคนที่แม่ทำร้ายคือภรรยาของฉัน”
ทันทีที่เจี่ยนเหอลงจากรถ เธอก็ได้ยินคำว่า “ภรรยาของฉัน” จึงชะงักไปชั่วขณะ
คำเรียกขานว่า “ภรรยาของฉัน” ช่างสนิทสนมเกินไป ทั้งยังแฝงความหมายของการเข้าข้างคนของตน ราวกับโอบคนคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยนแต่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ แล้วปกป้องเอาไว้ ไม่ยอมให้ใครทำร้ายได้ง่าย ๆ
สายหัวใจสั่นไหวอยู่นาน