กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ฉันแต่งงานแล้ว
มือของเจี่ยเหอที่ค้างอยู่กลางอากาศชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเหลือบมองกู้จวินเหยี่ยนแวบหนึ่ง
“นี่คือเงื่อนไขแลกเปลี่ยนเหรอ”
กู้จวินเหยี่ยนสบตากับดวงตาที่ราบเรียบไร้คลื่นของเจี่ยเหอ หัวใจเต้นระรัวด้วยความกังวล
เจี่ยเหอเป็นคนเก็บตัวและสุขุมอยู่แล้ว ไม่เจอกันสักพัก ความนิ่งสงบในแววตาและคิ้วของเธอกลับยิ่งเข้มข้นขึ้น แต่คนเราล้วนมีอารมณ์ โดยเฉพาะกู้จวินเหยี่ยนที่โตมากับเจี่ยเหอตั้งแต่เด็ก จะไม่เข้าใจเธอย่อมไม่ได้
ยิ่งเป็นคนที่แปลกหน้า อารมณ์ของเธอก็ยิ่งมั่นคง
อารมณ์ขุ่นเคืองเล็กๆ น้อยๆ นั้น มีเพียงคนที่สนิทที่สุดเท่านั้นที่จะเห็น
เรียกกันว่า “เก่งแต่กับคนในบ้าน”